Jump to content

Leaderboard

Popular Content

Showing content with the highest reputation since 01/26/21 in Posts

  1. @wujek_bogdan LGA2011 to Sandy/Ivy Bridge-E - ta literka robi ogromną różnicę. Poprawny tutorial to ten: Sandy and Ivy Bridge-E | OpenCore Install Guide (dortania.github.io)
    2 points
  2. knara

    Mac Serial Generator

    Zobaczcie to https://github.com/sickcodes/osx-serial-generator
    2 points
  3. Instalacja macOS 10.12 Sierra - krok po kroku 31.10.2016 - pierwsza publikacja Poradnik przeznaczony dla nie doświadczonych osób, które zaczynają swoją przygodę z hackintoshem Cały proces jest tak na prawdę bardzo podobny do instalacji El Capitana na PC. Aby przygotować pendrive'a z macOS Sierra, potrzebny nam jest komputer z Windowsem lub z OS Xem nie starszym, niż 10.7 Lion. 1. Przygotowanie USB z macOS Sierra oraz USB z Cloverem 1.1. Przygotowanie z poziomu Windowsa 1.1a. Pobieramy z internetu bootowalny obraz dmg macOS Sierra (polecam wyszukać frazą "macOS Sierra bootable dmg download", ja nie wstawię linka, bo raczej nie mogę na forum ) 1.1b. Pobieramy program TransMac (15-dniowy darmowy trial), następnie instalujemy i uruchamiamy go 1.1c. W lewej kolumnie, wyszukujemy nasz pendrive, klikamy na nim prawy przycisk myszy i wybieramy opcję "Format disk for Mac" 1.1d. Wpisujemy pasującą nam nazwę i potwierdzamy format naszego pendriva klikając przycisk "OK" 1.1e. Po udanym formacie, znowu klikamy w bocznej kolumnie prawy przycisk myszy na naszym pendrivie, ale tym razem wybieramy opcję "Restore with disk image" 1.1f. Wybieramy pobrany wcześniej obraz dmg Sierry i klikamy "OK" //Instalacja Clovera 1.1g. Pobieramy UniBootX Clover: http://hamac.pl/topic/11716-unibootx-clover-oficjalny-uniwersalny-bootloader-hamacpl/ 1.1h. Wpinamy do komputera inny pendrive (dowolna wielkość), przechodzimy do dowolnego narzędzia dyskowego i odtwarzamy obraz UniBootX na pendrivie. 1.2. Przygotowanie z poziomu OS Xa I sposób (z użyciem dodatkowego programu): 1.2a. Uruchamiamy komputer z OS Xem. 1.2b. Pobieramy Sierrę z Mac App Store. 1.2c. Otwieramy narzędzie dyskowe i przygotowujemy pendrive'a (minimum 8GB) na obraz instalacyjny - schemat partycji MBR, format Mac OS Extended (Kronikowany) 1.2d. Pobieramy DiskMaker X z www.diskmakerx.com 1.2e. Uruchamiamy DiskMaker X i przygotowujemy za jego pomocą pendrive z instalacją macOS (wszystko jest wytłumaczone w DiskMakerze ) II sposób (z użyciem jedynie terminala i instalki macOS): 1.2a. Uruchamiamy komputer z OS Xem. 1.2b. Pobieramy Sierrę z Mac App Store. 1.2c. Otwieramy narzędzie dyskowe i przygotowujemy pendrive'a (minimum 8GB) na obraz instalacyjny - schemat partycji MBR, format Mac OS Extended (Kronikowany) i nazwa "Install". 1.2d. Uruchamiamy terminal i wpisujemy: sudo /Applications/Install\ macOS\ Sierra.app/Contents/Resources/createinstallmedia --volume /Volumes/Install --applicationpath /Applications/Install\ macOS\ Sierra.app --nointeraction Teraz rozpocznie się proces wgrywania macOS Sierra na Twojego pena, to zajmie chwilę czasu, więc bądź cierpliwy, zostaniesz powiadomiony, kiedy proces wgrywania się zakończy. //Instalacja Clovera 1.2e. Pobieramy UniBootX Clover: http://hamac.pl/topic/11716-unibootx-clover-oficjalny-uniwersalny-bootloader-hamacpl/ 1.2f. Wpinamy do komputera inny pendrive (dowolna wielkość), przechodzimy do narzędzia dyskowego i odtwarzamy obraz UniBootX na pendrivie. 2. Dostosowywanie Clovera Wszystko o dostosowaniu UniBootX macie tutaj, ja od siebie dodam parę najważniejszych rzeczy: - gotowe configi macie w /EFI/CLOVER/OEM, ale również sporo użytkowników wrzuca na forum gotowe configi pod daną płytę, można je znaleźć tutaj - niezbędny do uruchomienia instalacji jest w configu ten wpis: <key>RtVariables</key> <dict> <key>BooterConfig</key> <string>0x28</string> <key>CsrActiveConfig</key> <string>0x3</string> </dict> dlatego upewnijcie się, czy macie go w configu. 3. Instalacja macOS Sierra 3a. Uruchamiamy komputer. 3b. Kliknij przycisk, który umożliwia wybranie urządzenia, z którego chcemy bootować. 3c. Wybieramy naszego pena z UniBootX, jeśli bootujemy w UEFI, to przed jego nazwą musi być dopisek "UEFI:"! 3d. Kiedy załaduje nam się Clover, wybieramy instalator macOS, który mamy na drugim penie. 3e. Po załadowaniu się instalatora, przechodzimy do Narzędzia Dyskowego. 3f. Partycjonujemy dysk przeznaczony pod instalację OS X: schemat - Tablica partycji GUID, liczba partycji taka, jaka nam odpowiada, nazwa taka, jaka nam się podoba, format - Mac OS Extended (kronikowany). 3l. Wychodzimy z narzędzia dyskowego. 3m. Rozpoczynamy instalację OS Xa. 3n. Po około 15-25 minutach komputer uruchomi się nam ponownie. Ponownie bootujemy z pena, ponownie wybieramy instalator OS Xa!! Teraz rozpocznie się drugi etap instalacji. 3o. Kiedy komputer uruchomi się ponownie znowu bootujemy z pena, tym razem wybieramy zainstalowany przed chwilą system 4. Instalacja Clovera na dysku 4a. Montujemy znajdującą się na naszym komputerze partycję EFI (tutaj jest krótki tutorial: http://themacadmin.com/mounting-the-efi-boot-partition-on-mac-os-x/ ) 4b. Wpinamy do komputera pena z UniBootX. 4c. Przechodzimy do znajdującej się na naszym penie partycji EFI. 4d. Kopiujemy znajdujący się tam folder o nazwie EFI. 4e. Wklejamy go do partycji EFI znajdującej się na naszym dysku 5. Jeśli Clover nie chce startować z dysku... Dosyć często zdarza się, że Clover nie chce startować z dysku (sam miałem ten problem). Rozwiązanie tego problemu znajdziecie poniżej. 5a. Wepnij pena z Cloverem do kompa, przejdź do config.plist i sprawdź czy masz takie coś: <key>Scan</key> <dict> <key>Tool</key> <true/> </dict> Jeśli tego nie masz, to koniecznie dopisz to do config.plist (możesz użyć Clover Configuratora - prostszy sposób dla mniej zaawansowanych użytkowników). 5b. Restartujemy komputer, przechodzimy do UEFI i wyłączamy CSM, lub wgrywamy do naszej karty graficznej UEFI Gop Bios. 5c. Restartujemy komputer, bootujemy z pena z Cloverem i przechodzimy do zakładki "Clover Boot Options". 5d. Zaznaczamy "Add Clover boot options for all enteries". 5e. Restartujemy komputer, przechodzimy do UEFI i w zakładce Boot, jako Boot Option 1, wybieramy Clover OS X Boot (czy coś w ten deseń, piszę z pamięci). 5f. Restartujemy komputer, teraz Clover powinien się poprawnie uruchomić z dysku Lepszą alternatywą dla włączania CSM jest wgranie Uefi Gop Bios do naszej karty graficznej (najpierw sprawdźcie, czy wasza ma takowy do pobrania z neta, bo być może go nie ma i jedyną opcią jest włączenie CSM), ponieważ u mnie po włączeniu CSM, UEFI oraz Clover nie były rozciągnięte na pełny ekran, a, kiedy wgrałem Uefi Gop Bios i wyłączyłem CSM, to pięknie UEFI oraz Clover są na pełnym ekranie w rozdzielczości 1920x1080 To koniec poradnika instalacji macOS Sierra na PC. Mam nadzieję, że się Wam spodobał Jeśli macie jakiekolwiek uwagi, piszcie śmiało! Jeśli powyższy poradnik Ci się spodobał, kliknij przycisk "Lubię to"! To nic nie kosztuje, a motywuje mnie do dalszej pracy! ↘
    2 points
  4. Spróbuj najpierw z odrobinę starszym systemem, np 10.14, lub 10.15. Na problemy z klawiaturą, myszą, polecam poszukanie portów, które działają. macOS mapuje max 15 sztuk na kontroler. X79 nie miał portów USB3.0 Apple korzystał dla USB3.0 z kontrolerów jak pamiętam Asmedia. Spróbuj skorzystać tylko z portów 2.0, ewentualnie 3.0 jak widzisz, że działają. Zamrożona instalacja, może być problem z próbą wygaszenia monitora i zamrożeniu obrazu - niekiedy pomaga ruszenie myszką co parę minut. Najlepszy poradnik, to sumienne przeczytanie i stosowanie się do rad z tego podręcznika: https://dortania.github.io/OpenCore-Install-Guide/
    1 point
  5. Dziękuję za ofertę, to bardzo dobra płyta, ma praktycznie wszystko co potrzebne do życia, nawet możliwość podpięcia karty thunderbolt. Na razie chcę się wstrzymać, może ktoś ma płytę mini ATX, chcę uniknąć dodatkowych kosztów w postaci zmiany obudowy. komputer na mini ATX po prostu mam, zmienił bym tylko płytę, z87 niestety nie obsługuje Broadwella i tylko dlatego muszę zmienić Z87-M Plus. W każdym razie będę pamiętał i się odezwę jak nic innego się nie trafi.
    1 point
  6. Rozwiązałem ten problem. Więc tak: Najpierw musisz mieć działającą instalację Hackintosha, która może ładować się dobrze DZIĘKI USB. To jest operacja poinstalacyjna. Będziesz także musiał skopiować zawartość partycji EFI z instalatora USB na wewnętrzną partycję EFI na dysku, na którym zainstalowałeś MacOS. Będziesz potrzebować dystrybucji Linuksa z żywym obrazem i zainstalowanym pakietem efibootmgr. Środowisko na żywo Linux Mint ma to, prawdopodobnie inni też. Mięta to dobry wybór, ponieważ bardzo łatwo jest stworzyć działające urządzenie USB na żywo. Mnóstwo przewodników, aby dowiedzieć się, jak utworzyć Live USB i uruchomić go. Jeśli jedyną pamięcią USB, którą obecnie posiadasz, jest instalator Hackintosh, zrób kopię zapasową działającego folderu EFI przed utworzeniem go na żywo na nośniku USB dla systemu Linux, ponieważ może być potrzebny, jeśli ten przewodnik nie naprawi rzeczy za Ciebie. Uruchom komputer z Linuksem z USB w środowisku na żywo. Uruchom terminal za pomocą ctrl+alt+tlub klikając ikonę u dołu ekranu. Wpisz sudo -si naciśnij Enter. Nie musisz tego robić, bo to tylko niewielka poprawa jakości życia. Każde polecenie, które zamierzasz wykonać, wymaga uprawnień roota, a ten krok uchroni Cię przed wpisywaniem „sudo” za każdym razem. Teraz musisz zidentyfikować, gdzie znajduje się twoja partycja EFI systemu MacOS. Wpisz lsblkw terminalu i naciśnij Enter. Wyświetli uporządkowaną listę wszystkich partycji na twoim komputerze. Znajdź partycję EFI, która znajduje się na tym samym dysku, co instalacja systemu MacOS. To jest ten, na który musi wskazywać wpis bootloadera. Konkretne informacje, których potrzebujesz z listy, to NAZWA partycji, która ma format „sdXY”, gdzie X to litera, a Y to liczba. Część sdX to nazwa dysku, a Y to numer partycji. Na przykład na moim komputerze partycja EFI to partycja 1 na dysku sdc, co powoduje, że jest to sdc1. Następnie wpisz blkidw terminalu i naciśnij Enter. To da więcej informacji. Znajdź wiersz zaczynający się od / dev / sdXY, gdzie X i Y to nazwa dysku i numer partycji. Mam nadzieję, że zawiera ciąg podobny do PARTUUID = <xxxxxxxx>. Będziesz potrzebować PARTUUID. Teraz otwórz drugi terminal i powtórz krok 5. Nie musisz robić tego kroku, ale myślę, że fajnie jest mieć niezbędne informacje widoczne w drugim oknie. Wpisz efibootmgrnowy i czysty terminal i naciśnij Enter. To wyświetli listę wszystkich wpisów bootloadera w twoim UEFI. Przyjrzyj się dobrze, zobacz, jak wygląda teraz, aby móc później porównać go z wynikiem, aby upewnić się, że nowy wpis został dodany. Teraz, aby utworzyć wpis bootloadera. Wpisz efibootmgr -c -L "<label>" -l "\EFI\BOOT\BOOTx64.efi" -d /dev/<sdX> -p <Y> -u root=PARTUUID=<partuuid>i naciśnij Enter. Wynik powinien być po prostu poprzednią listą + nowym wpisem. Mój wpis dla przykładu wyglądał tak: efibootmgr -c -L "MacOS" -l "\EFI\BOOT\BOOTx64.efi" -d /dev/sda -p 1 -u root=PARTUUID=(wkleiłem ten który wskazywał na moją partycję EFI) Argument -cinformuje polecenie, że tworzymy nowy wpis -Loznacza, że następujący ciąg <label>jest tym, co chcesz nazwać nowym wpisem programu ładującego. Aby nazwać go na przykład „High Sierre”, wpisz-L "High Sierra" -loznacza, że określasz plik ładujący. W przypadku Clover wskażesz to \EFI\CLOVER\CLOVER.efi, ale zastosowanie tej samej logiki do Opencore i wpisanie \EFI\OC\OpenCore.efiNIE BĘDZIE działać. Należy na to zwrócić uwagę \EFI\BOOT\BOOTx64.efi. -doznacza, że określasz dysk, na który ma wskazywać wpis. Wymienić <sdX>z nazwy dysku uzyskanego z lsblkpoleceniem. U mnie było to -d /dev/sda -poznacza, że określasz partycję na określonym dysku, na którą ma wskazywać wpis. Zastąp <Y>numer partycji otrzymany z lsblkpolecenia. Dla mnie to było po prostu 1. To jest numer jeden. Ostatni argument -u root=PARTUUID=<partuuid>określa PARTUUID partycji. Zastąp <partuuid>z danych <xxxxxxxx>wyjściowych blkidpolecenia. W terminalach Linux skrót klawiaturowy do kopiowania podświetlonego tekstu to ctrl+SHIFT+cnie tylko ctrl + c. To ostatnie jest oczywiście czymś zupełnie innym. Podobnie wklejasz do terminala za pomocą ctrl+SHIFT+v. Wpisz efibootmgr -vi naciśnij Enter. Spowoduje to wyświetlenie szczegółowych informacji o wpisach programu ładującego. Nie będzie to łatwe do odczytania, ale nie powinno być takie złe. Znajdź wpis, który właśnie utworzyłeś. Powinien wyglądać jak Boot000x <your label> HD(something, something, <your partuuid>, something, something)/FILE(\EFI\BOOT\BOOTx64.efi). Zwróć uwagę na część 000x Boot000xi upewnij się, że wszystkie elementy wewnątrz <>s są poprawne. Nie martw się o pola „coś”. Jeśli wszystko wygląda dobrze, kontynuuj. Jeśli uważasz, że są niepoprawne, usuń wpis za pomocą polecenia efibootmgr -Bb 000x .POTRÓJNIE UPEWNIJ SIĘ, ŻE USUWASZ PRAWIDŁOWY WPIS PRZED WCIŚNIĘCIEM Enter. Nie chcesz zepsuć istniejącego i działającego programu ładującego, jeśli taki istnieje. Wpisz, efibootmgr -o 000xgdzie 000x jest z poprzedniego kroku. To przeniesie twój nowy wpis na listę. Nie jest to w 100% konieczny krok, zawsze możesz przenosić wpisy z menu rozruchowego UEFI. Zauważyłem że po każdym wyczyszczeniu nvram z poziomu OpenCore muszę powtarzać te wszystkie kroki jeszcze raz, ale jeśli nie oczyszczę to wszystko git.
    1 point
  7. X99 nigdy nie było w makach, MacPro6,1 (śmietnik) był na X79, poźniej w obozie Apple był od razu przeskok na X299 (iMac Pro). Kiedyś na X99 stawiałem macOS i jakoś to działało, tyle, że komp był u mnie może 2-3 dni. Nie wiem jak to się lubi z nowszymi systemami.
    1 point
  8. Ups. Dzięki za sprostowanie.
    1 point
  9. Postawisz. Widzę, że na Githubie można znaleźć gotowe konfigi dla x79 dla Clovera. Jeśli chcesz stawiać system za pomocą OpenCore, to tutaj masz ogólny poradnik dla Ivy Bridge. Z kartą graficzną nie będzie problemów.
    1 point
  10. Estrax

    Hamac do 20.000

    IMHO nie warto brać AMD, jeśli się chce stawiać macOS - sam power management to jedno, a drugie, że jakiekolwiek aktualizacje są mocno upierdliwe. Więcej czasu spędza się na dłubaniu w configu, patchach kextów i kerneli, niż jest to warte. Jak ktoś chce Threadrippera, to polecam pomyśleć o Linuxie lub Windowsie. Na tych płytach jest WiFi i BT nie działają, bo to układy od Intela, z linii AX2xx (AX200, AX201, AX210, AX211), które nie są wspierane przez macOS - i raczej się to nie zmieni. Co do haMaców na AMD - pod video nie polecam, tutaj liczy się stabilność - nie sądzę, że jakikolwiek użytkownik byłby zadowolony, gdyby w pewnym momencie wysypał mu się kilkugodzinny render a i też jak wspomniałem wcześniej - czas spędzony na dłubaniu w configu, patchach kextów i kerneli jest wart więcej, niż faktyczne zyski płynące z haMaca z CPU AMD. Ta płyta także posiada chipset Z490 (nawet w nazwie jest to wspomniane!), w związku z tym max co na nią wsadzisz to i9 10850k lub i9 10900k - Threadrippera tam nie wsadzisz. Jeśli chodzi o płytę główną, to osobiście jednak wybrałbym Gigabyte Z490 Vision D, gdyż jest banalna do odpalenia. Generalnie, jeśli koniecznie potrzebujesz korzystać z softu, który jest dostępny tylko na macOS, to jedyna opcja to haMac z CPU Intela (i9 10850k lub i9 10900k), płytą na Z490 (np. GIgabyte Z490 Vision D, jeśli potrzebujesz TB3) i GPU od AMD (jakiś Radeon RX5700XT lub Radeon VII - byle nie produkcji XFX). W przypadku korzystania z multiplatformowego softu typu Premiere Pro czy DaVinci Resolve, opcje są dwie: 1) albo koniecznie chcesz macOS - wtedy w grę wchodzi haMac na Intelu 2) albo chcesz mieć najwydajniejszą platformę w podanym budżecie i OS jest dla Ciebie mniej ważny - wtedy warto zbudować komputer na Ryzenie 5950X lub jakimś Threadripperze, odpowiedniej płycie głównej na socket sTRX4 (chipset TRX40). Jako kartę graficzną warto wtedy wybrać GPU od nVidii, np. RTX3080 lub RTX3090, gdyż nie tylko są one znacznie szybsze niż najszybsze Radeony wspierane przez macOS, ale też CUDA jest lepiej wspierane w tych programach niż openCL. Wtedy musisz zapomnieć o macOS i w zależności od używanego oprogramowania wybrać Windowsa (Premiere Pro, DaVinci Resolve) lub Linuxa (DaVinci Resolve).
    1 point
  11. 314TeR

    Co się dzieje z Cloverem?

    Esencja tego jakie mają priorytety devsi od clovera, znów skórki, znów gui... a gdzie istotne poprawki jak np działanie bless przy instalacji poprawek... wciąż konieczność posiadania po kilka/naście razy tego samego kexta w kexts/10.11, 10.12 itd... albo zakładanie że z other zadziała w all... i ta często logika czasami enable false, a gdzie indzie disable true... istny meksyk Dla mnie OpenCore jest o wiele bardziej "poukładany" - logicznie zaprojektowane configi, kext do czegokolwiek wystarczy mieć 1 raz, a to czy zostanie załadowany czy nie decyduje dopiero wpis w configu. Niestety dla kogoś kto się przesiada z Clovera na OpenCore jest szok, bo trzeba przeorać masę dokumentacji, ale to procentuje, bo się poznaje działanie. Owszem pewnie elementy mogły by być trochę prostsze, przystępniejsze, ale jak się je "okiełzna" to potem przy aktualizacjach trzeba ogarnąć jedynie zmiany i tyle. Największy plus na korzyść OpenCore to dokumentacja. Nie dość, że jest, to jest jeszcze porządnie opisana... to jest przeciwieństwo Clovera gdzie tej dokumentacji po prostu nie ma i nie wiadomo jak niektóre opcje działają, dlaczego, co robią lub chociażby jak ich użyć.
    1 point
  12. reyder

    OpenCore - dyskusja ogólna

    W kwestii rozwoju Clover stoi w miejscu, nie ma on developerów którzy rozwijali by go w odpowiednim kierunku. Patrząc na kod można zobaczyć jak dużo bardziej zaawansowanym i przemyślanym projektem jest OpenCore.
    1 point
  13. Rozumiem. A płyty na Z97 są wciąż wspierane? Bo mam dylemat czy wybrać płytę na Z97 i i5 4690K czy kupić nową (najwyżej starą odratować) płytę na P67 i i7 2600k. Cenowo wyjdzie dość podobnie, więc no.
    1 point
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.